Schrik!

Dit wordt geen leuk bericht.

De meesten in mijn directe omgeving weten het inmiddels al en voor diegene die het nog niet weten zal het dan ook wel schrikken zijn.

Afgelopen donderdag is er bij mij borstkanker geconstateerd. Een enorme dreun!! Maar de kans op genezing is er, dus daar ga ik voor. Het is allemaal erg snel gegaan. Zondag 4 januari heb ik het knobbeltje in mijn linkerborst ontdekt, maandag 5 januari meteen naar de dokter gegaan die mij doorverwees naar de zgn "mammapoli", daar kon ik donderdag 8 januari al terecht. Donderdagmorgen om 8.00 uur waren we in het ziekenhuis, mijn lieve zus was gelukkig meegegaan. Na allerlei onderzoeken, die al wel aangaven dat het niet écht goed eruit zag, wist ik om 11.15 uur al de uitslag en die was dus niet goed. Borstkanker in de linkerborst en tot nu toe één uitzaaiing in een lymfeklier. Wat een klap.

En nu.....nu gaan ik het traject in, komen de week een MRI scan om te kijken of een borstsparende operatie mogelijk is ( wat zoals ze nu kunnen zien kan en dat is alvast positief voor zover!!) en op 30 januari wordt ik geopereerd. Daarna in februari de uitslag van de operatie en dan half maart waarschijnlijk de bestralingen en daarna nog chemo.Het wordt een zwaar jaar, ik weet wat me te wachten staat, omdat ik het afgelopen jaar het bij een vriendin heb kunnen volgen, die me nu overigens wel goed raad kan geven en dat is superfijn!! En zij is het voorbeeld dat je er door heen kunt komen.


Wat ik nu nodig heb is afleiding, gezonde voeding, rust afgewisseld met wat sport en wandelen, zodat ik in goede conditie aan alles kan beginnen. Soms wat makkelijker gezegd dan gedaan, als je "stijf" staat van de stress en daar gewoon spierpijn van hebt, waarvan je dan weer van alles gaat denken, maar ook dat hoort erbij, volgens de "deskundigen". Daarnaast wil ik wel gewoon gezelligheid en humor om me heen hebben en vooral relativeren, want met zeuren en piekeren wordt het niet beter, al zal dat af en toe toch wel gebeuren.

Ik heb inmiddels al ontdekt dat ik heel veel lieve mensen om me heen heb, die even vastberaden zijn als ik om de komende periode goed te doorstaan en die me willen helpen en bijstaan, dat geeft een onwijs warm gevoel en dat doet goed.
Sinds gisteren ben ik weer in Druten, ik ben nl. een paar dagen bij mijn moeder geweest die me lekker opgevangen heeft en bij wie ik enigzins tot rust ben gekomen, voor zover dat mogelijk is. Was best eng om weer alleen thuis te zijn, maar de nacht is redelijk goed gegaan, dankzij rustgevende medicatie.

Normaal heb ik altijd veel foto's bij mijn berichten.....dit keer niet. Het gaat me net iets te ver om een foto van mijn linkerborst er bij op te zetten, die overigens wel diverse kleuren heeft. Dus zullen jullie het als het om dit proces gaat het voor het grootste gedeelte zonder foto´s moeten doen, dat moet dan maar!!



Liefs Hera